Czy pomagam rejestrować spółki dla obcokrajowców?

Błażej Sarzalski        20 listopada 2015        10 komentarzy

Rejestracja spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z udziałem obcokrajowca to temat dosyć złożony.

Może być bardzo prosto albo bardzo trudno. Wszystko zależy od tego, jak podejdziemy do tematu, jakie wkłady wnoszą wspólnicy, czy wspólnikami są osoby fizyczne, czy też osoby prawne oraz czy wspólnik może zjawić się w Polsce osobiście, celem dopełnienia wszelkich formalności rejestracyjnych, czy też konieczne jest pełnomocnictwo, jeżeli tak, to w jakiej formie, czy przetłumaczone, czy wymaga legalizacji?

Tyle pytań, a tak mało odpowiedzi.

Oczywistym jest, że nie można zawrzeć umowy polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przed obcym notariuszem.

Najwięcej kontrowersji budzi właśnie kwestia pełnomocnictwa. Jest ona, nawet dla mnie, bardzo skomplikowana, wymaga bowiem znajomości jednego z najbardziej tajemniczych rejonów prawa, a mianowicie prawa prywatnego międzynarodowego, czyli prawa, które stanowi, które prawo (prawo którego państwa) musimy stosować dla danej czynności prawnej.

Problemów jest kilka: po pierwsze, wedle prawa polskiego wymagane jest aby pełnomocnictwo miało taką samą formę, jaka wymagana jest dla czynności, którą pełnomocnictwo obejmuje. Prostymi słowy: pełnomocnictwo do zawarcia umowy spółki z o.o. musi mieć formę aktu notarialnego, gdyż umowa spółki z o.o. wymaga takiej formy.

Po drugie, problem pojawia się w przypadku udzielania pełnomocnictwa w państwach trzecich, gdyż forma aktu notarialnego, to nic innego niż polski akt notarialny (a nie żaden inny akt notarialny, np. u notariusza z Czech, Słowacji, a tym bardziej z USA, czy Anglii).

Po trzecie, nie każde prawo stosuje zasadę, o której pisałem wyżej, czyli są państwa, które dopuszczają udzielenie pełnomocnictwa w formie innej, niż forma czynności do której jest umocowanie.

Po czwarte, jest istotne rozróżnienie pomiędzy prawem właściwym dla pełnomocnictwa w zakresie jego materii (treści) oraz formy. I tutaj już naprawdę wchodzimy na wyższy poziom rozumowania prawniczego. Nadążacie? 🙂

Materia, to na przykład rozstrzygnięcie, czy dla danej czynności potrzebne jest pełnomocnictwo szczególne, czy wystarczy ogólne (do wszystkich czynności), czy powinno np. wskazywać konkretne dane pełnomocnika czy zakres czynności. Rozstrzygnięcie co do formy pozwala nam określić, czy wystarczy kartka papieru, czy potrzebujemy notarialnego poświadczenia podpisu, czy może jeszcze dalej idącej formy (dwóch świadków, aktu notarialnego itp.).

Przepisy wskazują, że pełnomocnictwo co do jego materii (treści) podlega prawu wybranemu przez mocodawcę. Jednakże wobec osoby trzeciej, z którą pełnomocnik dokonał czynności prawnej, można się powołać na prawo wybrane tylko wtedy, gdy osoba ta o wyborze wiedziała albo mogła się z łatwością o nim dowiedzieć. Mocodawca może się powołać wobec pełnomocnika na prawo wybrane tylko wtedy, gdy ten o wyborze prawa wiedział lub mógł się z łatwością o nim dowiedzieć. Jeżeli więc wybieramy prawo co do materii pełnomocnictwa – wybierajmy je wprost i wskazujmy na taką okoliczność w pełnomocnictwie. Jeżeli nie ma wyboru prawa, to najczęściej w przypadku pełnomocnictw stosowanych w Polsce, o jego materialnej ważności decyduje prawo polskie.

Wniosek? Do założenia spółki w Polsce potrzebne jest pełnomocnictwo szczególne.

Co zaś się tyczy formy… wiadomo, że nie wszędzie na świecie są notariusze. W zasadzie wystarczy zachowanie formy przewidzianej przez prawo państwa, w którym czynność zostaje dokonana. Pełnomocnictwo jest więc co do formy poprawne, jeżeli sporządzono je w formie, która przewidziana jest dla takiego pełnomocnictwa w kraju pochodzenia.

Problem w tym, że my w Polsce oceniając formę nie znamy zwykle prawa obcego i nie za bardzo wiemy, czy taka forma rzeczywiście została zachowana i sama legalizacja dokumentu lub złożenie na nim apostylli nie zwalnia polskiego sądu rejestrowego z badania, czy pełnomocnictwo odpowiadało prawu obcemu co do formy.

Wiem, trochę kosmos 🙂

W praktyce więc zwykle wykorzystuje się formę najsurowszą, czyli zwykle formę aktu notarialnego.

Praktyczna klauzula dla pełnomocnictw z innych krajów (szczególnie poza Unią Europejską):

Mocodawca dokonuje (zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 4 lutego 2011 roku Prawo prywatne międzynarodowe) wyboru prawa polskiego jako właściwego dla treści (materii) pełnomocnictwa, natomiast co do formy pełnomocnictwa (zgodnie z art. 25 ust. 1 powołanej ustawy) wystarcza zachowanie wymogów przewidzianych w prawie państwa, na którego terytorium czynność zostaje dokonana. Jednocześnie oświadczam, że forma wymagana tymi przepisami została zachowana.

Jeżeli pełnomocnictwo sporządza obcy notariusz albo organ państwowy to może zamieścić też klauzulę o zgodności formy pełnomocnictwa z prawem obcym.

Wracając do pytania z nagłówka. Tak, pomagam obcokrajowcom zakładać spółki w Polsce.

In case you are a foreigner, who wants to form company in Poland, please visit my blog about company formation in Poland.

{ 10 komentarze… przeczytaj je poniżej albo dodaj swój }

Andrzej Listopad 20, 2015 o 21:08

Bardzo niejasny i niepotrzebny artykuł, wystarczyło napisać: „Tak, pomagam obcokrajowcom zakładać spółki w Polsce.” a tu taki gniot.

Odpowiedz

Błażej Sarzalski Listopad 20, 2015 o 23:00

Cóż. Nie zawsze jestem w stanie trafić w gusta wszystkich. Mam nadzieję, że lektura innych artykułów będzie bardziej wzbogacająca.

Nawiasem mówiąc spodziewam się, że ten artykuł będzie szczególnie popularny wśród prawników.

Odpowiedz

Ala Sierpień 3, 2016 o 18:58

Panie Mecenasie,

a co wpisujemy w pozycji PESEL w druku KRS-WE (KRS-WK), gdy wspólnik (członek zarządu) takiego numeru nie posiada? przekreślić?

Odpowiedz

Błażej Sarzalski Sierpień 4, 2016 o 08:30

Tak, przekreślić.

Odpowiedz

Patrycja Październik 21, 2016 o 16:49

Panie Mecenasie, mam następujące pytanie. Zarejestrowałam spółkę komandytową przez Internet ze wspólnikiem osobą prawną – komplementariuszem reprezentowanym przez Polaka z siedzibą na Cyprze i osobą fizyczną z Polski. Teraz chcę na podstawie art. 10 ksh przenieść ogół praw komandytariusza na spółkę komandytową z siedzibą w Luksemburgu. Zrobiłabym to przez Internet, ale system nadal tego nie umożliwia. Chcę zatem złożyć wniosek drogą tradycyjną. Czy Sąd poprosi mnie o dokumenty dotyczące komplementariusza w celu weryfikacji czy osoba uprawniona podpisuje wniosek, pomimo tego, że wcześniej spółka została zarejestrowana bez nich? Czy Sąd może zażądać dokumentów dotyczących nowego wspólnika? Np. Wyciąg z rejestru?

Odpowiedz

Błażej Sarzalski Październik 24, 2016 o 08:45

Praktyki są różne, zwykle sądy potrzebują „podkładki” przynajmniej w postaci dokumentów rejestrowych nabywcy.

Odpowiedz

Patrycja Październik 26, 2016 o 09:09

Bardzo dziękuję za odpowiedź. Pozdrawiam!

Odpowiedz

Julia Maj 21, 2017 o 11:37

Dzień dobry! Jestem z Ukrainy, mieszkam w Polsce. Zakładam spółkę z oo razem ze dwoma wspólnikami, którzy mieszkają na Ukrainie. Wedlug umowy spółki jestem reprezantantem pozostalych dwoch wspólników oraz prezesem zarządu. Zarząd jednoosobowy. Oprócz niezbędnych Lista wspólników i Oświadczenie o wniesieniu kapitalu zrobiłam takoż Pełnomocnictwo do zawarcia umowy spółki od każdego ze wspólników. Ja podpisuję wszyskie dokumenty profilem ePUAP, wspólniki podpisują podpisem MS. Czy wystarczy tych dokumentów dla zalożenia spółki? I czy trzeba tym wspólnikam przyjeżdżać do Polski?

Odpowiedz

Błażej Sarzalski Maj 21, 2017 o 20:01

Powinno się udać… proszę tylko się spieszyć, bo już niedługo tylko podpis ePUAP albo kwalifikowany certyfikat będzie umożliwiał internetową rejestrację spółki.

Odpowiedz

Julia Maj 22, 2017 o 08:57

Dziękuję Panu bardzo za szybką odpowiedż! Dzisiaj opłacam I wysyłam w noise do sądu

Odpowiedz

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: